ژولیده

یا رب ادرکنی

باز آمد گدای شبهایت

من کجا سفره سحرهایت

این تو بودی که راه وا کردی

دردهای مرا دوا  کردی

این تو هستی لیاقتم دادی

نیمه شبها ضیافتم  دادی

من و هم سفرگی خوبانت

من و هم صحبتی جانانت

منکه لایق نبودم اینهمه را

لطف و مهر و رضای فاطمه را

از تو با اینهمه گنه کاری

صله خواهم ز بس کرم داری

بر سر سفره مناجاتم

برسان رخصت ملاقاتم

 گرچه ما را به دوست راهی نیست

نزد تو این زیاده خواهی نیست

دل تنگم امام میخواهد

بر امامم سلام میخواهد

 من ز آقام فاصله دارم

من ز دست خودم گله دارم

منم آنکس که مانده از تو جدا

بار من را ببند چون  شهدا

کربلایی کن عاقبت ما  را

تا کنم شاد قلب زهرا  را

تو به ما داده ای سعادت را

هم عبادت و هم شهادت را

تو بما مشهدالرضا دادی

تو گشایش به کربلادادی

 اربعین را تو برملا کردی

همه جارا توکربلا کردی

راه شش گوشه جاودانی شد

راهپیماییِ جهانی شد

مرجعیت مسیرروشن ماند

باولایت زفتنه ایمن ماند

طرح مرصاددیگری داریم

پشت هر مرز لشگری داریم

این وطن باتمامی هیبت

ملک زهراست داردامنیت

سیصدوسیزده هزارشهید

داده ایم از سیاه و سرخ وسفید

سیصدوسیزده نفر سهل است

اهل ایران سراسرش اهل است

سیصدوسیزده نفرسردار

یک علمدار و امتی پاکار

امت شیعه امتحان داده ست

درس عبرت به دشمنان داده ست

غرب را کاسه لیسی از ما نیست

شیعه انگلیسی از ما نیست

مطمئنیم باتوکشورماست

پرچمت روی دوشِ رهبر ماست

خصم ماراتویی که با خاری

آنسوی مرزهانگهداری

مُلک ری مِلک سیدالشهدا ست

همه جاپرزبیرق زهراست

روزوشب درتمام هیئتها

فاطمه همنواست باشهدا

عبد زهرا همیشه بیدار است

زخم این سینه ها ز مسمار است

ذکرهایابن العسگری شده است

روضه اینجاسراسری شده است

روضه کوچه و در ودیوار

روضه کوفه و سر بازار

روضه روسری و چادر و خاک

روز بی معجری و دختر پاک

روضه قتلگاه و یک لشگر

روضه زینب و تن بی سر

روضه تازیانه و دشنه

روضه شيرخواره تشنه

روضه غارت خیام حسین

گریه ما و التیام حسین