دودمه موسی بن جعفر علیه السلام
زیر زنجیر بلا خورد شده بال و پرم
به کجایی پسرم
دم افطار شد از زهر جفا خون جگرم
به کجایی پسرم
زیر زنجیر بلا خورد شده بال و پرم
به کجایی پسرم
دم افطار شد از زهر جفا خون جگرم
به کجایی پسرم
السلام علیک یا موسی بن جعفر (علیه السلام)
پروانه به زنجیر کشیدن هنری نیست
پر سوختۀ فاطمه را بال وپری نیست
از سیلی و زنجیر ندارم گله هرگز
جز بددهنی های عدو دردسری نیست
وقتی همه زمین و زمن زیر و رو شود
زیر سم ستور بدن زیر و رو شود
بی سر که شد مقطع الأعضای کربلا
پس مابقی نیمه ی تن زیر و رو شود
هر که گردد ذاکر مولا به زینب میرسد
هر که گوید ذکر یا زهرا به زینب میرسد
از حرم تا قتلگه تا شام کاری ساده نیست
رتبه پیغمبر طاها به زینب میرسد
حدیثِ "ذکرُ علیٌ عباده" خود گویاست
که برترینِ عبادات ، صحبت از مولاست
به کعبه چون نگری ، ذکر یاعلی دارد
سخن ز قبله ی دلها ز آیت عظماست
به مُستجار نظر کن ، شکافِ کعبه ببین
که مُستجار محل ظهور نور هُداست
ببین که فاطمه بنت اسد چه می گوید
به کعبه ذکر علی بر لبان او زیباست
صدای قلب پیمبر علی علی علی است
نوای ناطقِ قرآن صدای این آقاست
خدا به صوت علی با پیمبرش به سخن
پیمبرانِ خدا را علی ولی الله است
به گِرد نور علی در طواف ، هر ذره
و یک نمونه از این ذره ذره ها دلِ ماست
به آسمان و زمین کن نظر ، علی گویند
به کوه و دشت نگر از علی علی غوغاست