ژولیده

ولادت امام رضا   علیه السلام

 برای آمدنت نجمه بیقرارت بود

هزار سرِّ مگو دید و رازدارت بود

مدینه شاهد شب زنده داری موسی

تمام بارقه ها نیز در مدارت بود

اراده ازلی با علی رقم خورده  

رضای حق به رضای تو اعتبارت بود

چقدر پاقدم تو فرشته خلق شده

نگاه فاطمه ازعرش در زیارت بود

شنید حضرت یکتا شهادتینت را

یقین که حضرت جبریل هم کنارت بود

توپاره ی تن پیغمبر خدا هستی

 شبیه فاطمه شأن بزرگوارت بود 

توآمدی که ولایت شود به توکامل

خوش آمدی که امامت درانتظارت بود

اگرنبود ندای حدیث سلسله ات

چگونه سلسله ی شیعه رستگارت بود

خدا ادامه ی موسی بن جعفرت خوانده

و اوست نور دو چشم پیمبرت خوانده

تو انتفاضه ی الله اکبری آقا

توخیزش هنر دین  داوری آقا

توانقلاب جدیدی زدین  بپاکردی

یقین حکومت دین را  تورهبری آقا

تونور قافله ی راسخون  فی العلمی

تویی که عالم آل پیمبری آقا

به رغم دشمن دیرینه ی  بنی هاشم

تو از الست ولیعهد  حیدری آقا

قسم به سوره ی کوثر  که بعد مادر خود

 تویی که خیرکثیری تو کوثری آقا  

به پیش اهل نظر کعبه ی حقیقی تو

توقبله ای توامامی تو سروری آقا

رئوفی و هنرتوحکومت دلهاست

چه دلنوازی و چه ذره پروری آقا

تویوسف دل مایی و یوسف زهرا

وماهمه سرکوی تو مشتری آقا

روانه ی حرمت باهزار حج شده ایم

که زائرحرم ثامن الحجج شده ایم

تویی که داده ای احساس،قلب ایران را

بهشت کرده ای از مقدمت خراسان را

تمام مملکت شیعه شد قدمگاهت

دمی که لطف توبارید کشورجان را

به خيرمقدم تولشگر فدایی ها

ز یادها ببرد صبح عید  قربان را 

طلوع شمس ولایت ز مشرق این خاک

به عالمی ببردآفتاب و باران را

به خانواده ی موسی بن جعفرش سوگند

خدا به ملک رضا مژده داد ایمان را

به اهل فارس پیمبر به خطبه ای فرمود:

که نور علم بگیرد دیار سلمان را

به فرشهای حرم بسکه عرش پیماییست

کسی بها ندهد قالی سلیمان را

...

قسم به روح خدا و وصی  او که خدا

از این دیار شکسته ست شاخ عدوان را

دعای تو نفس قدسی ولایت شد

که راه قدس هم ازکربلا هدایت شد

....

کجاست زنده دلی تا ببیند ازجاده

دل رئوف تو و عاشقان دلداده

بسوی روضه رضوان قلوب،درپرواز

بدست،پرچم رزمندگان آزاده

ازاین حرم شهدا راه جبهه را رفتند

خداست شاهد یاران دست و سرداده

چه کرده ای تو مگر با دل محبانت

که سر زپا نشناسند و  مست،از باده

تویی که همدل و هم صحبت فقیرانی

برای حاجت مردم هماره آماده

به بی کسان و غریبان پناه و همدردی

میان خسته دلان هم  نشینی ات ساده

به نوکران وغلامان چه خوش نظر داری

کنارسفره ی خود سر بزیر و افتاده

به روی خلق نیاری گناه پنهانی

به کلب هم اگرآید،دهی تو قلاده

دل ازتوکرب و بلای حسین میخواهد

زیارت نجف وکاظمین میخواهد